W jaki sposób rozliczyć w kosztach wcześniejszy wykup samochodu z leasingu?

Przedstawione w pytaniu rozliczenie podatkowe wykupu pojazdu z leasingu należy uznać za prawidłowe. Wycofanie pojazdu z działalności do majątku osobistego podatnika pozostanie neutralne podatkowo. Przychód podatkowy powstanie w sytuacji, gdy podatnik zdecyduje się na sprzedaż samochodu przed upływem 6 lat od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z firmy.

W związku z rozwiązaniem umowy leasingu przed upływem terminu wskazanego w umowie leasingobiorca będzie obowiązany uiścić leasingodawcy kwotę końcową (wykupu). Gdyby przedmiot umowy leasingu (samochód osobowy) miał być dalej wykorzystywany w działalności gospodarczej leasingobiorcy przez okres przekraczający rok, powstałaby konieczność ujęcia go w ewidencji środków trwałych i rozpoczęcia amortyzacji. Wartością początkową tego środka trwałego byłaby właśnie cena, jaką leasingobiorca uiścił przy wykupie pojazdu.

Z pytania wynika jednak, że po wykupie planowane jest wycofanie pojazdu z jednoosobowej działalności gospodarczej do majątku podatnika. Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) – dalej u.p.d.o.f. – amortyzacji podlegają stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2) maszyny, urządzenia i środki transportu,

3) inne przedmioty o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 u.p.d.o.f., zwane środkami trwałymi.

Oznacza to zatem, że pojazd, który w niedługim czasie po wykupie ma zostać wycofany z działalności, nie będzie stanowił środka trwałego. Podatnik nie musi zatem wprowadzać go do ewidencji środków trwałych i całą jego wartość może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w dacie poniesienia. Powstanie jednak konieczność ujęcia przedmiotowego pojazdu w ewidencji wyposażenia. Zgodnie bowiem z § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 z późn. zm.) ewidencja ta obejmuje wyposażenie, którego wartość początkowa przekracza 1500 zł. Przez wyposażenie, w myśl rozporządzenia, należy rozumieć rzeczowe składniki majątku, związane z wykonywaną działalnością, niezaliczone, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym, do środków trwałych.

Wycofanie pojazdu do majątku osobistego podatnika pozostanie obojętne podatkowo. Potwierdził to m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 29 października 2012 r., IBPBI/1/415-916/12/WRz. Stwierdził on, że: „Czynność wycofania składnika majątku (ww. obiektu) z działalności gospodarczej i przekazania go na potrzeby osobiste, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie rodzi żadnych skutków podatkowych w tym podatku. Majątek osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą nie jest prawnie wyodrębniony od jej majątku osobistego, dlatego też przekazanie składnika majątku z prowadzonej działalności gospodarczej na potrzeby osobiste nie powoduje powstania przychodu po stronie Wnioskodawcy. Poprzez tą czynność nie uzyska on żadnego przysporzenia majątkowego. Nastąpi wyłącznie przesunięcie rzeczy z majątku związanego z działalnością gospodarczą do majątku osobistego”.

Należy jednak mieć na uwadze, że przychód podatkowy powstanie, jeżeli podatnik zdecyduje się na sprzedaż tego pojazdu w ciągu 6 lat liczonych od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności. Wynika to z art. 10 ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.f. W takim przypadku sprzedaż samochodu należałoby rozliczyć jako przychód z działalności gospodarczej.

Tadeusz Szczupaczyński-Dotryw

 Doradca podatkowy (nr wpisu 06454) z uprawnieniami do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Od wielu lat prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług księgowych. Stały współpracownik Kancelarii Maksyma z siedzibą w Warszawie. Współautor książki „Prawo pracy i podatek dochodowy w JST”.